Na járen hopen (en zeuren hihi) was het eindelijk zover. Ik mocht gaan kijken naar een eigen pony!! We gingen naar de Koetsiershoeve, een New Forest fokkerij, want daar had mijn destijds instructrice een leuke pony gezien. Ik was direct verliefd op haar. Zo’n mooi en lief beestje. Het voelde gelijk al heel erg vertrouwd. Op 14 Augustus 2014 werd ze zowel klinisch al röntgenologisch helemaal goed gekeurd en toen had ik dus ineens mijn aller eerste eigen pony! Ze werd diezelfde dag nog naar mijn stal gebracht en ik voelde mij het gelukkigste meisje op de wereld.

Goldy is echt de meest brave pony die ik ooit heb gezien. Beide hadden we nauwelijks spring ervaring, maar ze deed altijd zo hard haar best. Ik wist totaal niet hoe ik afstanden moest rijden en ook al kwamen we helemaal verkeerd uit, Goldy deed er alles aan om de hindernis foutloos te kunnen springen. Doordat ze echt áltijd sprong heb ik heel erg veel vertrouwen in het springen van haar gekregen. 

We begonnen met het rijden van onderlinge FNRS wedstrijden bij ons op stal. Na een tijdje begon het steeds beter te gaan en besloot ik een KNHS startpas aan te vragen. We reden onze eerste winstpunten in de B dressuur, waar ik heel erg trots op was. Ook ging het springen steeds beter. Tijdens onze eerste springwedstrijd waren we nog een beetje zoekende, maar de tweede springwedstrijd ging fantastisch en behaalden we een 1e prijs! 

Ook gingen we best wel vaak op buitenrit samen. Het was echt een en al genieten, omdat ze zo braaf was. In het bos kwamen we een soort cross parcours tegen en ze sprong heel vrolijk alle hindernissen. Zelf had ik helaas nog niet zoveel spring ervaring, maar ik wist zeker dat ze de eventing helemaal te gek zou vinden.

Samen met een vriendin was ik op buitenrit en we kwamen langs de McDonalds. We hadden eigenlijk best wel veel zin in een milkshake, dus besloten we met de pony’s door de McDrive te gaan. Op een zaterdag middag rond de lunch was misschien niet het aller slimste idee. Het was namelijk gigantisch druk. Maar Goldy was zo braaf dat ze netjes bleef stilstaan tussen alle wachtende auto’s. We kregen heel veel leuke reacties en alle mensen keken naar buiten die in het restaurant zaten haha. Het was in ieder geval wel heel erg gaaf om een keer mee gemaakt te hebben.

Helaas kreeg ik steeds vaker te horen dat ik best wel groot was voor Goldy. Het was immers maar een D-pony. Helaas begon ik het ook steeds vaker op wedstrijden te merken in mijn punten. Uiteindelijk besloten we een ander goed huisje voor haar te gaan zoeken nadat ik haar 8 maanden had. Ik vond het heel erg jammer, want ik wist dat ik nooit meer zo’n braaf beestje als Goldy zou vinden, maar ik wilde heel graag verder komen in de paardensport en ik wist dat dat vanwege mijn lengte niet zou gaan.

We hebben echt een ontzettend lief meisje voor Goldy gevonden die haar in de dressuur, het springen en de eventing heeft uitgebracht. Dat Goldy een echte eventing pony is heeft ze wel bewezen want samen kwamen ze uit in de klasse M SGW.

Ik kon geen betere, lievere en mooiere schat van een eerste eigen pony wensen! ♥